حالا بايد چه کنيم تا موّحد باشيم و از پراکندگي رهايي يابيم؟ بنده مطابق با بينش خود راهي به شما عزيزان پيشنهاد مي کنم و آن اينکه يک مسير علمي را براي خود تعيين فرماييد. و براي فهم حقايق مندرج در آن وقت بگذاريد و زحمت بکشيد چون تو انسان هستي و انسان بي علم نمي شود در کنار آن کسب و کار خود را هم داشته باشيد و هرگز آن را رها نکنيد. زيرا نيازي به تغيير شغل نيست. نوشته هاي يک عالم را براي خود معيار ومحور قراردهيد از آنجا که فهم کتابها آسان نيست پس در اين مسير به يک استاد هم نياز داريد. روزي يکساعت يا هفته اي چند ساعت نزد آن استاد برويد و بر اساس نظم خاصّي درس بخوانيد و بالا بياييد. مثلاً ميتوانيد کتابهاي امام(رحمهُ الله) يا کتابهاي شهيد مطهري(رحمهُ الله) و يا کتابهاي حضرت علامه حسن زادة آملي را انتخاب بفرماييد. اما بايد بدانيد که خواندن کتابهاي گوناگون و پراکنده دل را مضطرب مي سازد و انسان با اين روش به جايي نمي رسد. همينطور تحقيق در مورد موضوعات مختلف در يک زمان انسان را پراکنده بار مي آورد. علامه حاج محمد حسين تهراني(رحمه الله) از شاگردان علامه طباطبايي(رحمه الله) بودند که دو سال قبل در مشهد به رحمت اله پيوستند. ايشان اهل قلم بودند و کتابهاي بسياري نوشتند و شاگردان بسياري تربيت کردند. اما هرگز به شاگردان خود اجازه نمي دادند که کتاب ديگران را مطالعه کنند. مي فرمودند: کتابهايي که من نوشته ام را مطالعه کنيد. چون تمام آنها روي حساب و برنامه نوشته شده است. حال که پيش من آمديد بايد مطابق با آن برنامه عمل کنيد. البته اين به معناي بد بودن کتابهاي ديگران نيست. بلکه همة اينها براي اين است که سالک در ابتداي راه با ديدن روشهاي گوناگون متحير و سرگردان نشود. اگر مي خواهيد قلبتان همّ واحد پيدا کند بايد به مطالعات خود جهت بدهيد و يا بصورت موضوعي مطالعه کنيد. همانند اينکه الآن مدتي است که مشغول بحث موضوع طهارت هستيم. 
صورت دستورالعمل چنين است كه در بين الطلوعينِ روز چهارشنبه و پنجشنبه و جمعه با وضو و طهارت مصحف عزيز يعني قرآن را ميگشايي و با بِسْمِ اللهِ الْرَّحمَنِ الْرَّحِيم و چهارده بار اللهم صلّ على محمّد و آلِ محمّد و عَجِّل فَرَجَهم افتتاح مينمايي، پس از آن انگشتانِ دست راست را بر سطر سطرِ سورة مباركة فاتحةالكتاب كه بسم الله الرحمن الرحيم نيز جزء آن است ميكشي، و در هر سطر هنگام مدّ يد بر آن آية ( لاَ يَمَسُّهُ إِلاَّ المُطَهَّرُونَ) را قرائت ميكني؛ و پس از اتمام سوره حمد، از اول سورة نبأ ـ يعني عَمَّ يتسائَلوُن ـ كه بِسْمِ اللهِ الْرَّحمَنِ الْرَّحِيم نيز جزء آن است تا آخر قرآن كه يك جزء كامل است همين دستور را بجا ميآوري، و پس از اتمام باز چهارده بار صلوات به صورت فوق ميفرستي، و پس از آن آية ( و نُنزِّلُ مِنَ القُرآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لاَ يَزِيدُ الظَّلِمِينَ إلاَّ خَسَاراً) را تلاوت ميكني. و اگر با يك دوره قرآن كامل همين دستور را بجا آوري تأثير عجيبي خواهد داشت، بدين معني كه در هر روز از روزهاي نام برده يك دوره قرآن كامل بدانسان تمام شود نه اين كه قرآن را در سه روز ياد شده تقسيم كني. و اگر مدت بين الطلوعين وفا نكند يعني وقت كم آيد و آفتاب مقداري برآيد باكي نيست. و اگر با چند جزو قرآن بدين دستور عمل شود هم صحيح است بشرط اين كه اول آن سوره حمد و آخر آن سوره ناس باشد.
و نيز بدان كه اگر اين رياضت را پس از هر چند مدّتي تكرار كني تجديد عهدي بوده و فعل نيكي بشمار ميآيد. و ديگر بدان كه در اثناي رياضت انگشتان دست سخت درد ميگيرد به طوري كه گاهي دست را رمق حركت نخواهد بود. به تعبير شريف حضرت استاد علامه در كلمة مذكور، گاه چنان ميشد كه مدتي مديد دست را بر روي قرآن نگاه ميداشتم تا درد آرام گيرد، و گاهي انگشتانم علاوه بر درد ورم ميكرد تا پس از چند روزي درد و ورم آرام ميشد ولي اين درد بسيار مزه دارد، و گاهي اين درد به دست چپ و ديگر اعضاء سرايت ميكند. اما آنچه اهميت دارد آن است كه درد مذكور نه تنها موجب طهارت يد است بلكه تمامي اعضاي به درد آمده را مطهَّر ميكند.
و نيز گفتهاند كه عمل مزبور را تأثيري خاص در مطلق رشتههاي ارثماطيقي و نيز در عزائم و علاج و درمان و استخارت با قرآن و غير قرآن بوده و موجب گشايش است.
حضرت استاد علامه در انتهاي كلمة 24 هزار و يك كلمه به نقل از استادشان آقا سيد مهدي قاضي رحمةاللهعليه و آن جناب نيز از مرحوم ميرزا جعفر جناني نقل فرموده است: «براي تزكية اليد مس هر سطر دوره قرآن با قرائت بسم الله الرحمن الرحيم انجام گيرد. و انگشتر نقره كه نقش نگين آن بسم الله الرحمن الرحيم باشد، و علاوه بر آن روزي 786 بار بسم الله الرحمن الرحيم قرائت شود.»
حضرت استاد صمدی آملی حفظه الله
